Column

Het klerikalisme slaat weer toe

Een column door Francis Van den Eynde

Bisschop van Gent neemt deel aan politieke actie. Geen misverstanden: klerikalisme en een echte godsdienstbeleving hebben niets met mekaar te maken. Wat is klerikalisme wel: het politiek gebruiken of beter gezegd misbruiken van de morele kracht of macht die gepaard gaat met het bekleden van een belangrijke functie in een godsdienstige hiërarchie. De islam die geen enkele scheiding aanvaardt tussen godsdienst en staatsopvatting is de klerikale godsdienst bij uitstek.

Vlaanderen is echter maar al te vaak in het klerikale bedje ziek geweest. Priester Daens, die door de bisschoppen en aartsbisschop klein gekregen werd, wist hiervan mee te spreken. Ook de katholieke studenten en scholieren die in de jaren ’20 de communie geweigerd werd omwille van hun engagement in een nationalistische studentenbeweging, hadden enige ervaring terzake opgedaan. In 1958 verklaarde de toenmalige bisschop van Brugge dat het doodzonde zou zijn voor de Vlaams nationale partij van toen te stemmen (de Volksunie) en niemand is vergeten dat de strijd om Leuven Vlaams ontbrand is naar aanleiding van het mandement van de Belgische bisschoppenconferentie van mei 1966 die verordend had dat de universiteit van die stad tweetalig zou blijven.

Na de crisis die hierdoor veroorzaakt werd, meenden velen dat het klerikalisme bij ons nu wel dood en begraven zou zijn. Het bleek helaas een draak met zeven koppen te zijn die het de laatste jaren terug bont maakt. Zo zitten op dit ogenblik een non in het Vlaams Parlement en een pastoor in de Senaat, wat deze laatste betreft weliswaar bij de zogenaamde socialisten die bovendien een islamitische imam in de Kamer hebben laten verkiezen.

Maar ook de hogere clerus doet weer aan politiek. Zo mochten we het vorige woensdag meemaken dat de bisschop van Gent, Luc Van Looy het nodig vond op en om het Sint-Baafsplein mee op te stappen in een betoginkje die de regularisatie van de illegalen op het oog had. Iemand zou aan monseigneur van Looy kunnen zeggen dat hij hiermee pleit voor de beloning van mensen die zich tegen alle wetten in bij ons zijn komen vestigen maar erger vind ik dat hieruit blijkt dat sommige kerkelijke overheden nog steeds niet begrepen hebben dat het niet past dat zij aan politiek doen. Het stukje uit het evangelie waarin staat te lezen dat je aan de keizer moet laten wat de keizer toekomt, zijn ze uit het oog verloren. De scheiding tussen kerk en staat kennen ze blijkbaar niet meer helemaal. Zou de invloed van de islam nu al zo groot zijn?


Categorie: