|
Arrogante Franssprekenden
Een column door Kristina Colen
19.05.2005 • Vreemd was het de laatste dagen in de wijk waar ik woon. Overal waar ik kwam: bij de slager, bij de kapper of gewoon op straat hoorde ik Frans spreken. Zelfs een sjofele man die voorbij fietste sakkerde luidkeels tegen de voorbij rijdende auto’s zonder schroom in de taal van Molière.
Nochtans dacht ik dat op enkele hardleerse fossielen na de tijd van de “m’as tu vue” franstaligen hier in de buurt voorbij was. Zou het erg ver gezocht zijn om in deze opstoot van arrogante Franssprekerij een gevolg te zien van de BHV-affaire? De uitkomst van de politieke thriller Brussel-Halle-Vilvoorde is niet alleen de totale vernedering van de Vlaamse regeringspartijen, maar zet ook het principe dat Vlaanderen eentalig Nederlands is, verder op de helling.
Voor de Franstaligen in Vlaams Brabant is dit duidelijk een “bewijs” dat zij “rechten” hebben als Franssprekenden en zich niet hoeven aan te passen.
Maar wat met de Franstaligen in de rest van Vlaanderen en in ons eigen Gent? Mijn indruk is dat ook zij zeer bemoedigd zijn door heel dit debacle. En weer met trots van alle kappersmeisjes, winkelbedienden… zullen verwachten dat zij hun krom Frans verstaan en erop ingaan. Het ergst van al is natuurlijk dat de Vlamingen hen hierin weer niet zullen teleurstellen…
|
Actualiteit
